!i

Vrijheidsbeperkende maatregelen: fixatie - isolatie - separatie en dwangmedicatie

Fixatie

Fixatie is het stellen van een handeling of het gebruik maken van materiaal die de bewegingsvrijheid van de patiënt beperkt. Dit kan fysiek, mechanisch of medicamenteus zijn:

  • fysiek: Door middel van fixatieriemen wordt de bewegingsvrijheid van de patiënt gedeeltelijk of volledig beperkt.
  • mechanisch: er wordt gebruik gemaakt van mechanische hulpmiddelen die de bewegingsvrijheid van de patiënt beperken.
  • medicamenteus: door toediening van medicatie het gedrag van de patiënt stabiliseren.

Fixatie wordt in het belang van de patiënt zorgvuldig afgewogen en enkel toegepast bij risico voor de veiligheid van de patiënt en/of de omgeving en dit enkel wanneer er geen alternatieve mogelijkheden zijn.

Fixatie gebeurt steeds onder verhoogd toezicht. De duur wordt, door continue herevaluatie in overleg met het team en de arts, zo kort als mogelijk gehouden. Na het stopzetten van de fixatie volgt er een gesprek met de patiënt en wordt gepolst naar zijn of haar beleving.

Isolatie

Wanneer er risico is voor de veiligheid van de patiënt of anderen, vernieling van materiaal of ok bij erge agitatie of storend gedrag  kan er worden overgegaan tot afzondering van de patiënt in een afgesloten ruimte (dit al dan niet met fixatie). De isolatie ruimte staat onder camerabewaking om continue observatie mogelijk te maken.

Het isoleren van een patiënt wordt zorgvuldig afgewogen en enkel toegepast indien er geen therapeutisch alternatief beschikbaar is. In overleg met het team en de arts wordt dit voortdurend geëvalueerd en zo kort als mogelijk gehouden.

Na het stopzetten van de isolatie volgt er een gesprek met de patiënt en wordt gepolst naar de patiënt zijn beleving.

Separatie

Indien de patiënt gevoelig is voor teveel externe prikkels kan er gekozen worden voor afzondering in een specifieke aangepaste niet-afgesloten ruimte. De duur is beperkt in de tijd en wordt telkens afgewogen en geëvalueerd in het belang van de patiënt.

Dwangmedicatie

Bij patiënten die een gevaar voor zichzelf of anderen zijn - en die op dat moment niet beslissingsbekwaam zijn - kan medicatie onder dwang toegediend worden ter bescherming van de patiënt of de omgeving. Het toedienen van medicatie onder dwang gebeurt steeds in overleg met het begeleidende team en op voorschrift van de arts. De toediening van de medicatie en de observaties worden daarna in het patiëntendossier genoteerd.